السيد محمد حسين الطهراني
126
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)
شود ، و همان در كام مار و أفعى تبديل به زهر قاتل گردد . غذاى صحيح در معدهء انسان سالم تبديل به قند خون و مادّهء حياتى شود و همان در بدن مريض مبتلا به حصبه تبديل به زهر و مادّهء كشنده گردد . بنابراين آنچه از قرآن مىرسد ، رحمت است و بركت و عافيت و نور و هدايت اينها در نفس و روح مؤمن ، تبديل به سعه و گشايش و تجرّد و نور گردد ؛ و در نفس كافر تبديل به أفهام و آراء و أهواء ضالّه . قرآن كه آمد ، بشر را به دو صفت تقسيم كرد : أصحاب يمين ( نيكبختان و سعادتمندان ) و أصحاب شمال ( تيره بختان و شقاوتداران ) مؤمن و كافر ، بهشتى و جهنّمى ، موحّد و مشرك ، عادل و فاسق ، متّقى و منحرف ، در أثر إبلاغ قرآن به وجود آمدند . اينست معناى فصل و فرقان قرآن كه با آن هركس نمىتواند ادّعاى بى جا كند و منحرفين و متجاسرين خود را در رديف اولياى خدا نام برند ؛ و خود را گل سر سبد عالم معرفى نمايند . در ابتداى سوره بقره مىخوانيم : الم ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ . وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ . أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . « 1 » ( ألف لام ميم ، آنست كتاب آسمانى قرآن مجيد كه در آن شكّى نيست ، و كتاب هدايت است براى پرهيزگاران ، آن كسانى كه به غيب إيمان مىآورند ، و اقامهء نماز مىنمايند ، و از آنچه ما به ايشان روزى نمودهايم إنفاق مىنمايند . و آن كسانى كه إيمان مىآورند به آنچه بر تو نازل شده است ، و آنچه بر قبل از تو نازل شده است ، و به آخرت آنها يقين مىآورند . ايشانند بر راه هدايتى كه از جانب پروردگارشان براى آنها معيّن شده است ؛ و ايشانند رستگاران . ) در اينجا مىبينيم : قرآن را كتاب هدايت و إيصال به مطلوب براى
--> ( 1 ) آيهء 1 تا 5 ، از سورهء 2 : بقرة